De KeuzehulpApp

De lente is net begonnen. Ik zit op een bankje in het park. De babyeendjes zijn hier en daar al uit hun eierschalen gedopt. Ik kan er nauwelijks van genieten. Aan de overkant van de vijver zie ik het grote neon letterbord hangen van de GGZ instelling. Over een half uur heb ik mijn eerste afspraak. Ik zie er tegen op. Al dat praten… Het is allemaal zo uitzichtloos. Je weet van verhalen hoe het gaat. Ze vragen na alles dat je vertelt ‘en hoe voel je je daar dan bij?’ en als je één voet naar binnen zet, kom je nooit meer weg. Met lood in mijn schoenen loop ik naar de ingang. ‘Heb ik hier echt zin in?’, vraagt de stem in mijn achterhoofd. ‘Nee’, antwoord ik terwijl ik zucht en de deur open. ‘Ik heb nergens meer zin in. Dat is nou juist het punt.

In de wachtkamer ligt een iPad

In de wachtkamer ligt een iPad. Ik kijk even om me heen, om te checken of niemand het ding per ongeluk vergeten is, maar als ik de iPad beter bekijk zie ik dat er ‘Eigendom van GGZ’ op staat. Wellicht is dit ter vervanging van die slechte tijdschriften, die bij elke wachtkamer liggen en die zo’n beetje altijd vier jaar oud zijn. Nieuwsgierig schuif ik naar het apparaat toe. Ik kijk nog een keer om me heen maar kan de verleiding niet weerstaan. Ik pak het op en ontblok de toetsvergrendeling.

De KeuzehulpApp

Welkom bij de GGZ.

Je bent hier niet voor niets. Jij wilt beter worden. Om beter te worden moeten we eerst goed weten, waar je precies last van hebt. Niemand weet dat beter dan jijzelf. Je mag dus ook zelf aan de slag. We hebben een groot aantal verschillende therapieën. Al die therapieën staan in deze iPad opgenoemd. Met het beantwoorden van een paar simpele vragen, kun je aangeven welke therapieën jou het beste zouden kunnen helpen bij je herstel.

Er zijn geen goede of slechte antwoorden. Alles dat je nu bij elkaar klikt kan straks worden besproken met je behandelaar. Mocht je er om wat voor reden dan ook niet uitkomen, kun je het ook samen doen met jouw behandelaar. Wil je vast aan de slag?

Ik ben nog steeds nieuwsgierig. Ik klik op doorgaan.

Heb je problemen met middelen en gokken?’ – vraagt het ding me. Nee, klik ik.

‘Heb je problemen met Financiën?’ – Nee.

‘Heb je problemen met je psychische gezondheid?’ – Ja… Klik ik onzeker. Het apparaat neemt me verder mee.

‘Om problemen met psychische gezondheid op te lossen hebben we de volgende therapieën in huis: Cognitieve therapie (individueel) – Cognitieve therapie (groep) – EMDR. Klik op de therapie voor meer informatie’

Ik klik op cognitieve therapie (individueel). Er staat uitgelegd wat de therapie inhoudt, hoe lang het gemiddeld duurt en wat het gewenste effect ervan is. Er staat zelfs een aantal recensies in van cliënten die deze therapie hebben gevolgd. Klinkt eigenlijk best goed. 10 weken en je hele gedachtepatroon is op de schop. Dat is behapbaar. En een stuk minder oneindig dan ik dacht.

Eigen regie

Na een kwartier heb ik mijn hele pad naar herstel bij elkaar geklikt. Ik weet in ieder geval heel goed wat er mogelijk is, wat er van mij word verwacht en wat ik moet doen om beter te worden. Zelfverzekerd stap ik bij mijn psycholoog binnen. ‘Dag meneer, aangenaam. Kijk, zo wil ik het doen.